همه انسان ها، به صورت ذاتی استعداد رسیدن به کمال و کرامت انسانی را دارند و اولین قدم در رسیدن به این مقام، ترک گناه می باشد. کرامت دو نوع است؛ اکتسابی و ذاتی. انسان از آن جهت که انسان است، دارای کرامت ذاتی و از آن جهت که عالم، مؤمن، مجاهد فی سبیلالله و مشمول دیگر صفات انسانی است دارای کرامت اکتسابی می باشد.
خداوند به سبب عنایتی که به همه بندگان خود دارد به آن ها کرامت فطری عنایت کرده است. ذکر و یاد خدا در کارها سبب کرامت اکتسابی می شود و این نوع کرامت برخاسته از تلاش و ایثار انسانی و ملاک نزدیکی در پیشگاه خداوند است.
برچسب: انسان موجودی بالقوه,انسان موجودی بالقوه و تکامل پذیر,
نویسنده: حمید رستمی